SORU SORMAZ TABİAT

0
113

İç alimden anlamıyorsun tabiat
sabahın ılık soluklarında
ağaçlardaki kuş sesleri
güneşin ışıklarıyla
odama giriyor davetsizce
dinginliğimde dünyayı unutuyorum.

işim var mı yok mu sormuyorsun.

benzemez hiçbir yeşil
bahardaki ovaların yeşiline
huzur girer yüreğe boy boy
usulca terk ederim mekanları
gel de türkü söyleme

derdim var mı yok mu sormuyorsun

iki  çapkın hovarda maviliklerin
enginliğinde ve sonsuzluğunda kayboluyorum
dalgaları bedene vuruyor
fırtınalarında yüreğimi çeliyorsun
şaşkınlığımı arttırıyorsun ufuklarında

aklım var mı yok mu sormuyorsun

gündüz güneş olup aydınlattın her yeri
çıukardın ortaya
türlü renk ve biçimleri
saklayamaz dünya kirli yüzleri
hadi gel de konuşma

kavgam var mı yok mu sormuyorsun

bir dağ olup çıktın karşıma
başın değmiş bulutlara
fikrimi çatlayıp kıskandırıyorsun
vazgeçilemez ki hevesinden
hadi gel de koşma

halim var mı yok mu sormuyorsun

dört bir yandan sarmış beni
hevesler, arzular, çoşkular sıralanıyor
ölüm bulaşmış zamansızlığa
bir bir geçiyor her şey ardı sıra
beni bırak! zamana hükmet
ezeli rekabetinde eziyorsun…
eziyorsun da

nefesim var mı yok mu sormuyorsun.
İKİRCİKLİ GECE

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here